مورد علاقه ها 0

آموزش شستشوی اصولی دستگاه شیردوش سیار

اهمیت شستشوی دستگاه شیردوش سیار
بسیاری از دامدارانی که از دستگاه شیردوش سیار استفاده می‌کنند، توجه کافی به شستشوی منظم آن ندارند. نتیجه این بی‌توجهی به‌وضوح قابل مشاهده است:
خرچنگی‌های آلوده به لخته شیر و چربی، شیلنگ‌های کدر و بیدون‌هایی که پس از بسته ماندن درب، بوی زننده و تند می‌گیرند. این نشانه‌ها بیانگر رشد شدید باکتری‌ها و آلودگی میکروبی دستگاه هستند.
پیامد مستقیم این وضعیت شامل کاهش عمر مفید دستگاه، افت کیفیت شیر، افزایش احتمال ورم پستان و تحمیل هزینه‌های درمانی و تعویض قطعات به دامدار است.

نقش خرچنگی و لاینر در انتقال آلودگی
خرچنگی شیردوشی محیطی بسیار مناسب برای تجمع و رشد باکتری‌هاست؛ زیرا در آن جریان هوا وجود ندارد. لاینرها نیز به‌عنوان رابط مستقیم بین پستان دام و خرچنگی عمل می‌کنند.
در شرایطی که خرچنگی به‌درستی شسته نشود، اگر به هر دلیلی برگشت شیر به داخل پستان اتفاق بیفتد (مانند نوسان خلا، تنظیم نبودن دستگاه یا هوا کشیدن لاینر)، دامدار عملاً با دست خود دام را در معرض ابتلا به ورم پستان قرار می‌دهد؛ بیماری‌ای که در بسیاری از موارد به حذف دام منجر می‌شود.

شستشوی دوره‌ای قطعات
بسته به تعداد دام‌های دوشا، حداقل هفته‌ای یک بار باید قطعات واحد دوشنده باز شده و با آب داغ و شوینده‌های قلیایی و اسیدی ضدعفونی شوند. این کار علاوه بر حذف آلودگی‌ها، فرصت مناسبی برای بررسی واشرها و قطعات مستهلک فراهم می‌کند تا در صورت نیاز به‌موقع تعویض شوند.
شیلنگ‌های شیردوشی باید با برس مخصوص شیلنگ‌شوی تمیز شوند تا از تشکیل سنگ شیر و لخته‌های چربی جلوگیری گردد. دامدار باید همواره این اصل را در نظر داشته باشد که شیری که تولید می‌کند، می‌تواند غذای خانواده خود او نیز باشد.
بی‌توجهی طولانی‌مدت به شستشو در نهایت منجر به برگشت خوردن شیر از کارخانه یا سکوی جمع‌آوری و تحمیل هزینه سنگین تعویض کامل تجهیزات مسیر شیر خواهد شد.

شستشوی اصولی دستگاه شیردوش سیار
برای شستشوی صحیح دستگاه شیردوش سیار، بسته به ظرفیت بیدون، یک بشکه یا ظرف ۳۰ تا ۴۰ لیتری تهیه کنید که در این مقاله از آن با عنوان «مخزن شستشو» یاد می‌شود.
نکته مهم این است که حجم مخزن شستشو نباید از بیدون بزرگ‌تر باشد؛ در غیر این صورت خطر ورود آب به پمپ خلا و آسیب جدی به آن وجود دارد.

مراحل شستشوی دستگاه

1) آبکشی اولیه
ابتدا دستگاه را با آب ولرم آبکشی کنید تا شیرابه باقی‌مانده در شیلنگ‌ها خارج شود.
آب ولرم باعث خروج بهتر چربی‌ها می‌شود؛ آب سرد شستشو را دشوار و آب خیلی داغ باعث سفت شدن چربی‌ها می‌گردد.
مخزن شستشو را از آب ولرم پر کرده، دستگاه را روشن کنید و لاینرها را داخل آب قرار دهید. پس از مکش کامل آب، محتویات بیدون را تخلیه کنید.

2) شستشو با قلیا
مخزن شستشو را با آب داغ ۷۰ تا ۷۵ درجه پر کرده و قلیا را به‌آرامی اضافه کنید:
مخزن ۴۰ لیتری: حداکثر ۶۰۰ سی‌سی قلیا
مخزن ۳۰ لیتری: حداکثر ۴۰۰ سی‌سی قلیا
لاینرها را داخل محلول قرار دهید تا شوینده وارد سیستم شود. محلول جمع‌شده در بیدون را دوباره به مخزن شستشو بازگردانید و این فرآیند را حداقل دو بار تکرار کنید.

3) آبکشی مجدد
مانند مرحله الف، دستگاه را با آب ولرم آبکشی کنید.

4) اسیدشویی
مخزن شستشو را با آب حدود ۴۵ درجه پر کرده و ۱۰۰ گرم اسید به آن اضافه کنید. لاینرها را داخل محلول قرار داده و دستگاه را روشن نمایید.

5) آبکشی نهایی
دوباره مانند مرحله الف آبکشی انجام شود.

نکته مهم درباره اسیدشویی
اسید برای خنثی‌سازی قلیای باقی‌مانده و حذف سنگ شیر و رسوبات معدنی استفاده می‌شود.
در حالت ایده‌آل، اسیدشویی باید بعد از هر شستشو با قلیا انجام شود. در صورت عدم اسیدشویی، آبکشی پس از قلیا باید حداقل دو بار تکرار گردد.

هدف نهایی شستشوی دستگاه شیردوش سیار، حذف باکتری‌ها، جلوگیری از بوی نامطبوع دستگاه و تولید شیر سالم و قابل تحویل به کارخانه است. اگرچه این فرآیند زمان‌بر و خسته‌کننده به نظر می‌رسد، اما دامدار باید بداند که مسئول مستقیم سلامت مصرف‌کننده و خانواده خود است. اعتماد خریداران لبنیات، نتیجه دقت دامدار در همین جزئیات است.


1724
0
 
7
لینک کوتاه:
دیدگاه ها